Bambular ikiyüzden fazla türe ayrılır; hattâ bazı bilginler tür sayısını beş yüze çıkarır. Çoğunluğu Asya'da, büyük bir kısmı Amerika'da, birkaç tanesi de Afrika'da yetişir. Deniz düzeyinden başlayarak 3 000 m'ye (Himalaya) ve 5 000 m'ye (And dağları) kadar rastlanır. Bambuların gövdesi kabarık düğümlüdür. Her düğümde düşücü veya kalıcı bir km vardır. Çiçekleri, az çok faydalı salkım durumundadır. Bileşik veya ayrık başaklardan meydana gelir. Bambu'nun çiçeklerinde genellikle altı tane erkek organı yardır.En büyük bambunun boyu 45 m'yi bulur.
   Bambunun kullanma alanı çok ve değişiktir. Hafif, esnek ve dayanıklı olduğu için tekne direği ve yapı iskeleti olarak çok kullanılır (Çin'de ve Japonya'da, bütün evleri bambudan yapılmış köyler vardır). Bambudan tahta, merdiven, çit, lata yapıldığı gibi enine kesilerek kutu, davul gibi şeyler de yapılır. Dalları ve kökleri baston, olta kamışı ve hafif ambalaj yapımında kullanılır.
   Bambu dönenceler arasında kalan hemen hemen bütün ülkelerde yetiştirilir. Bazı bambu türlerinden mükemmel kâğıt hamuru elde edilebilir. Bambu XVII. yy.da Avrupa'ya getirilerek baston, bahçe mobilyası v.b. yapımında kulllanılmaya başlamıştır. Japonya'da bambudan mobilya, kap, küp, yazı takımı, gölgelik gibi çeşitli eşyalar yapılır. Bambu yontulur, cilalanır, sedef, pul, taş, sarı boynuz v.b. gibi materyallerle süslenir. Bambu örgüsünden hafif ve zarif sepetler, küp kılıfları yapılır. Bu çeşit küplere "hasırlı" küp denir.
   Bambu, şu an dünyada en çok kullanılan özellikle uzakdoğuda "RATTAN" olarak tabir edilen şekli ile; ev, bahçe, bar, restaurant v.s. gibi alanlarda kullanılmaya başlanmış, çeşitli işlemler neticesinde uzun ömürlü olması sağlanmış ve mobilya endüstrisinde yerini alarak yaygın bir biçimde kullanılmaya başlanmıştır.